Dalarken Gözlerine
( içimde bulutsun , bu yürek seni nasıl unutsun... ??)

bir bulut sandım seni bu da yağar gider demiştim
nerden bilecektim kirpiklerimden döküleceğini
razıyım ya gözümün önünde gökyüzünde kal
ya beni de gotür bu özlemi uyutamıyorum

yine gölgen üstüme yürüdü
özlem dolu dolaşmalarım ondan
ömrümden uzun olsa da bu aşk
her gece sensiz gece aysız doğmazken

bu sevginin işkencesine katlanarak yaşıyorum
her gün çürürken özleminde ölüm bile hoş gelir
sensizlik artık zehir gibi seni senden istiyorum
bak kapadım gözlerimi düşlerime düşersin diye

bir başka yaşamaktayım bir başka ölürken
gel vefasız olma bu mahsun sevgime karşı
istemem sen dışında kimse gelmesin yanıma
görmek istemem kimseyi dalarken gözlerine

Ne tadı ne tuzu kaldı yediklerimin
Maziye gıpta etti sevda denen gerçeğim
Bir yudum sevgiyi içemez oldu bedenim
Kaybolup gitti kaderin çarkında sevdiklerim

En tatlı özlemler dile gelirdi eskiden
Yokluğum ölüm, bensizlikse yaralardı derinden
Şimdilerde varlığımla yokluğum belli değil
Bir sevgi bile çok zor akar oldu dillerden

Dilersen bir gece ansızın gelebilirim
Hayatında görmediğin sevdayı yaşatabilirim
Sen yeter ki sevdiğini dile gönülden
Bir ömür boyu sinende yatabilirim

Olmazsa olmaz değil artık varlığım
Sardığın umutlarsa, benim son durağım
Sevgini yaşamak mahşere kaldıysa
Bilirim ki anılardaki sinen benim yatağım

Allah’ım yalvarıyorum ne olur al yüreğimi
Canımı alda herkes toprak bilsin bedenimi
Yaban ellere kalacak en değerli dileğimi
İçimdeki ukdemle koy kollarıma ne olur...

Sessiz çığlıklar bunlar yüreğimden kopan
Sensiz gecelerde ağlayan ve kanayan
Bir akşam üstü düşürdüğüm ansızın
Ve çekip giden bir yalnızlık türküsü
Ve hiç olmayacağını bildiğim bir sen ve bir ben
Yok olmaya yüz tuttuğum geceler

Artık avunmanın bir anlamı yok sensizliklerde
Derin uçurumlara sürüklendim kalbimle
Gelsen neye yarar artık gelme istemem
Bu canım hüzün doldu sevgin kalmadı bende
Aşk acısımı daha zor yoksa yokluğun mu zor olan
Bir damla gözyaşım var sana sakladığım
Bir damla kan var yüreğimden damlattığım

İçimdeki solan çocuğu avutamazsın
Artık ne fayda onu yaşatamazsın
Bir mazi olarak içimde hep kalacaksın
Vuslatta gizlidir gözler
Öldüğümde belki beni anlarsın
Kan damladı içime sen bile çıkaramazsın
Sevdanı yüreğimden öyle kolay atamazsın


Bir yaprak oldum sonbaraha yüzünü dönen
Ilkbaharı istemem yeşiller senin olsun
Benim rengim sarıdır bütün renkler senin olsun
Gül en güzel çiçektir çiçeklerin içinden
Gönlümdeki bütün güller al senin olsun

Acımanı istemem bu garip sevdama
Ağladığımı bir ben bileyim bu garip aşkta
Gel diyemem hiçbir zaman sana
Kalbimi geri ver yeter çektiğim
Artık üşüyor ellerim hiç olmadığı kadar
Benden çaldığın yıllarımı geri ver bana

Gönlümün gülleri boynunu büktü
Bülbüller konmaz ne yapsın harabe yeri
Sensizlikten arta kalan aşkım ne büyüktü
Can çekişiyor şimdi bütün günlerim
Ömrümün her deminde yine seni beklerim

Gel desem gelirmiydin bana
Üşüyen yüreğimi sararmıydın kollarınla
Yaralarıma tuz basıp ağlarmıydın bu aşka
Sen hiç bilemedin anlamadın halimi
Gözlerimdeki bir bakışta bütün sevdam gizliydi
Sen bakmadın istemedin ki yürekten beni

Yazık geçti sensiz günlerim
Özledim desem gelsen ne fayda
Içimdeki kırık dökük hallerin
Ve bir depremden arta kalan
Son eserisin şu garip yüreğimin...

Üzerine
Gün doğmamış düşler,
Sayıkladığında kırık rüzgar baladlarını
Kaç aşk boyudur zaman
Bilir misin?
“

Sessizliğime saklanıp
Dolaşırken kuytularımda
Hayat yalınayak bir öpücük,
Baharsa düşmekte saçlarından.

Kahküllerinde damıttığım gözyaşlarım
Ruhunda imbiklenişler ,
Hayallerimi yatırışlarım!!!
Sonrası bir dala tutunma arzusuyla
Goncalarında jale olmak.

O gecenin sabahında
Sen daha gözlerini açmadan,
Süren rüyalarının bir yerinden
Sokuluvereceğim irem bahçelerine.


Biliyorsun ki
Dünden kalan ve de yarına ait
Her şeyi yaktım gözlerinde...

Şimdi senle sarılıp sımsıkı
Poz vereceğiz güneşe ve
Ölümsüz kılmak için zamanı
Tâb olacağız gökyüzüne.

Odanın bir yerlerinde unutulmuş
Bir zamanların şaşaalı Müzik Dolabından
Bir kırkbeşlik sarıverecek sevdayı.
Ardından
Sana yazdığım o şarkının
La minör çırpınışları aksedecek
Şöminenin alaz senkromlarında.

“Gözlerine uygun renk bulamadım
Hangisi olsa içim yanıyor
Tenine uygun çiçek bulamadım
Hepsi kokusunu senden alıyor…” ***

Bittiğinde Şarkımız ;
Uzanıp söyleyen dudaklara,
Kaydedeceğim Veda buselerini
Sevda demirbaşlarına.

Böyle mi olmalıydı
Bir kez daha mı yıkılmalıydı
Dağlardan büyük hayallerim
Bu,bir sürü girişi olup
Tek bir tane çıkışı olmayan
İçine giren ümitleri
Acımasızca yağmalayan
Sevgileri hapsedip,acılar dağıtan aşk
Ölüleri bile ağlatan yangınlarda
Beni de mi yakmalıydı?

Böyle mi olmalıydı
Ölümüne sevgilerin öldüğü
Ölümsüz sevgilerin gömüldüğü
Fani sevgilerin büyütüldüğü
Ve aciz hayatımın
Zalim zamanın vicdanına kaldığı bu zamanda
Benim ölümsüz sevgim
Çürümeli miydi sevgisizlikten

Böyle mi olmalıydı
Güneşi çalınmış gecelerde
Alevi kaybolmuş ateşlerde
Ve çıkışı olmayan tünellerde
Yüreğim sizin sayenizde
Gencecik bir yaşlı
Dipdiri bir ölü
Ve simsiyah bir mavi mi olmalıydı

Sizin göremediğiniz karanlıklar
Sizin bilmediğiniz
Ve asla bilemeyeceğiniz acılar
Benim meskenim oldu
Bir gün bile hissetmedim mi
Her yerde beni ararlar
Ölmüş yüreğimi aşkla dağlarlar
Yalvarırım evet demeyin bana
Benim sonum böyle mi olmalıydı?..